Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/2672 E. 2025/8667 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2025/2672
Karar No
2025/8667
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2012/788 E., 2016/981 K. SUÇLAR : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, görevsizlik TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Banka kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik; Sanığın işlediği kabul edilen “banka kartını kötüye kullanmak” suçu askerî bir suç olmadığı gibi askerî bir suça da bağlı bulunmadığından, sanığın kovuşturma devam ederken terhis olması nedeniyle Askerî Mahkemede yargılanmasını gerektiren ilginin kesilmiş olduğundan bahisle Askerî Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 2. Arkadaşının bir şeyini suçundan kurulan hükme yönelik; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği tarih arasında zamanaşımının durduğu tespit edilerek yapılan incelemede; sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımını kesen son işlem olan temyize konu 28.04.2016 tarihli mahkumiyet hükmünden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir. Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 03.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/2672, K. 2025/8667, T. 03.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2025-2672-e-2025-8667-k-c094f2ced7a6