Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/1992 E. 2025/11711 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2025/1992
Karar No
2025/11711
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/127 E., 2024/266 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale

geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan etkin pişmanlık ihtaratında lehine değerlendirme ile indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilmesi ve sanığın etkin pişmanlık ihtaratından sonra ödeme yapması dikkate alınarak cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

2.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/4. maddesi gereğince 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeksizin karar verilmesi isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün (4) numaralı bendinde yer alan "... 5607 Sayılı Yasanın 7242 Sayılı Yasa ile değişik 5/2-b maddesi gereğince cezası takdiren 1/3 oranında indirilerek sanığın 8 AY HAPİS VE 1 GÜN ADLÎ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin kaldırılarak yerine gelmek üzere "sanığa verilen cezada 5607 sayılı Kanun'un 5/2-b maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 6 AY HAPİS VE 1 GÜN ADLÎ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin eklenmesi, hükmün (5) numaralı bendinde yer alan "6 AY 20 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin kaldırılarak yerine gelmek üzere "5 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin eklenmesi, hükmün 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin (10) numaralı bendinin hükümden çıkartılmak suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/1992, K. 2025/11711, T. 02.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2025-1992-e-2025-11711-k-3796776230d8