Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/1467 E. 2025/9722 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/413 E., 2023/22 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 1.Dosya kapsamına göre 29.04.2013 tarihli eyleme ilişkin olarak yapılan arama işlemine dayanak teşkil eden Kahramanmaraş 4. Sulh Ceza Mahkemesinin, 25.04.2013 tarihli ve 2013/351 değişik iş sayılı önleme araması kararının 23.12.2021 tarihli müzekkere cevabının ekinde dosya arasına aldığı, ancak 18.04.2013 tarihli eyleme ilişkin dosya kapsamında arama kararı bulunmadığı, arama kararının varsa aslının ya da onaylı suretinin temyiz denetimine olanak sağlayacak şekilde dosya arasına alınması gerektiği, sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş bir arama kararı olmaması veya gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama kararının da bulunmaması halinde yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu ve ele geçen delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olduğu, Anayasamızın 38/6. maddesinde yer alan "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü ve yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 206/2-a bendi, 217/2. maddesi, 230/1. maddesinde de hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın sigaraları ne amaçla aldığına dair herhangi bir ikrarı da bulunmadığı göz önünde bulundurulup, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik incelemeyle mahkumiyet kararı verilmesi, 2.Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar yönünden mahkemesine ihbarda bulunulmaması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 25.06.2025 tarihinde karar verildi.