Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/5259 E. 2025/6187 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/672 E., 2021/346 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 05.06.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB - 2024/67455 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB - 2024/67455 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, devlet ormanı sınırları içinde izinsiz kömür ocağı açmak suçundan sanıklar haklarında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle mâhkumiyet kararı verilmiş ise de; .............. Kurumu Genel Müdürlüğünün 03/10/2022 tarihli yazısında, suça konu orman arazisinin ............Taşkömürü İşletme Müessesesine bağlı olarak rödövans karşılığı işletmecilik yapan ...............Sanayi Ve Ticaret Anonim Şirketi firmasının faaliyet gösterdiği 8-10 nolu saha sınırları içerisinde olduğunun belirtilmesi karşısında, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin, sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mâhkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Ormanlık arazide kömür madeni açmak suçundan açılan kamu davasına istinaden, sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 94/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilen olayda; Dosya kapsamındaki orman bilirkişi raporuna göre suça konu yerin tutanak tarihinden önce kesinleşen orman kadastrosu sınırları içerisinde bulunması, suç tutanakları ve diğer tüm delillere göre kömür madeni açıldığının tespit edilmesi karşısında dosyadaki belgelere göre ............. Kömürü Kurumunun imtiyaz alanı içinde bulunan suça konu yerde 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/5. maddesinde düzenlenen kabahat hükmünün de uygulama alanı bulabileceği görülmüş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca daha ağır yaptırımı içeren 6831 sayılı Kanun'un 94/1. maddesinde yer alan suça dair hapis cezasının uygulanması gerektiği, bu itibarla yerel Mahkemenin kararında usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamelerdeki düşünceler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.