Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/2764 E. 2025/16349 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2020/1862 E., 2023/1246 K. SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Mahkemenin bozma öncesi kurulan 27.03.2014 tarihli hükmünün sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarihli ilâmıyla bozulmasına karar verildiği ve nakil aracı yönünden onama kararı verilmediği anlaşılmakla, iddianamede müsaderesi talep edilen nakil aracının iadesi ya da müsaderesi konusunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "19.09.2013" şeklinde gösterilmesi yerine "18.09.2013" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilinir yazım hatası olarak görülmüştür.

Ele geçen eşyanın gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olmasına rağmen, Mahkemece ''pek hafif değer'' aralığında kabul edilerek sanıklara verilen cezada 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanıklar hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesine karar verilirken adlî para cezasına esas gün sayısının belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ve yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak tahsiline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanıklar ... ve ... müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği; hükmün 1. maddesinin sekizinci bendinde yer alan "...adli para cezasının ayrı ayrı 300 tam gün olarak tespitine" ibaresinin çıkarılarak yerine gelmek üzere "...5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddesi gereğince adlî para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ayrı ayrı 300 tam gün olarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 4. maddesinde yer alan "...ortak" ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''eşit olarak'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.