Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/1109 E. 2026/2574 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/1109
- Karar No
- 2026/2574
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/496 E., 2023/1438 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I.HUKUKİ SÜREÇ A.İlk Derece Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/6 77... /94 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 318., 3/23. maddeleri ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1, 51/1 ve 52/2. maddeleri gereği erteli 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereği müsaderesine karar verilmiştir.
B.İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/496 Esas, 2023/1438 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanığın istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18., 3/23. maddeleri ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 51/1 ve 52/2. maddeleri gereği erteli 1 yıl 8 ay hahis ve 13.320,00 TL TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereği müsaderesine karar verilmiştir.
II.TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri 1.Katılan Vekilinin Temyiz İstemi; 5607 sayılı Kanun'un 3/5. maddesinin somut olayda uygulanmaması ve sanığın cezasının ertelenmeyerek hapis cezası verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. Sanığın Temyiz İstemi; Hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması için her türlü şüpheden uzak kesin ve inadırıcı delil bulunmaması, tüm delillerin aleyhine yorumlanması, savunma hakkının kısıtlanması, yeterli inceleme yapılmadan kanuna aykırı olarak ayrıca suç ve cezanın orantılılık ilkesine aykırı hüküm kurulması, hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasınnı geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması nedenleriyle beraat kararı yerine mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı olup hükmün bozulması talebine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, bilirkişi raporu, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2026 tarihinde karar verildi.