Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/8298 E. 2024/11047 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/8298
Karar No
2024/11047
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/263 E., 2022/793 K. SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Sanığın yokluğunda verilen Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2013 tarihli, 2012/512 Esas, 2013/469 Karar sayılı ilâmının sanığın savunmasında bildirdiği adrese içerisinde gerekçeli karar olmaksızın tebliğe çıkartılarak usulsüz tebliğ edilmesi karşısında, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile 18.07.2016 tarihli ek karar kaldırılarak öğrenme üzerine temyiz istemi yasal süresinde kabul edilerek ve sanık hakkındaki 17.09.2013 tarihli hüküm sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilip kesinleşmeden önce uyarlama yargılaması yapılamayacağından 22.12.2022 tarihli kararın hukuken geçersiz olduğu gözetilerek Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2013 tarihli, 2012/512 Esas, 2013/469 Karar sayılı kararına yönelik yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. GEREKÇE Dosya kapsamına göre; sanığa yüklenen kaçakçılık suçunda öngürülen cezanın miktar ve nev’i itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi uyarınca olağan zamanaşımı süresinin 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.09.2013 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, nakil aracının üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmak suretiyle sahibine İADESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/8298, K. 2024/11047, T. 05.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-8298-e-2024-11047-k-b416edabfb65