Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/7684 E. 2025/10354 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/80 E., 2021/354 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Karar başlığında katılan Gümrük İdaresi yerine Tarım ve Orman Bakanlığının ismine yer verilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle yapılan incelemede;

65 45... sayılı Kanun'larla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla, aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları uyarınca uygulama yapıldıktan sonra, sırasıyla 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin birinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin yirmiüçüncü fıkrasının son cümlesi, aynı Kanun'un 5. maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 . maddesinin birinci fıkrası uygulanarak cezanın belirlenmesi yerine, yasa maddelerinin uygulanma sıraları karıştırılmak suretiyle hüküm tesisi gerekirken, söz konusu hukuka aykırılık esasa etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında hem hapis, hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulandığı bendinde yer alan "cezasının" ibaresi çıkarılarak yerine "hapis cezasının" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2025 tarihinde karar verildi.