Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/4378 E. 2023/8784 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/912 E., 2021/904 K. SUÇTAN ZARAR GÖREN : Gümrük İdaresi Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli ve 2020/912 Esas, 2021/904 Karar sayılı kararının suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ncı maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu ve dava konusu kaçak çaylar yönünden hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın yargılama konusu eyleminin suç tarihi itibarıyla kaçak sigara yönünden 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile kaçak çaylar yönünden ise 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası kapsamında bulunduğu, sanık hakkında suça konu sigara ve çaylar yönünden Cizre Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2011 tarihli ve 2010/1158 Esas, 2011/198 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca erteli 5 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına karar verildiği, anılan hükmün suçtan zarar gören Gümrük İdaresine ve sanığa usûlüne uygun olarak tebliğ edildiği ve temyiz talebinde bulunulmaması üzerine Mahkemece kesinleştirme işleminin yapıldığı, sanığın denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2019 tarihli ek - kararı ile 14.04.2011 tarihli hüküm suçtan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumuna tebliğ edilmediği için kesinleştirme işleminin usûlüne uygun olarak yapılmaması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ve 14.04.2011 tarihli hükmün usûlüne uygun taraflara tebliğ edilmesine karar verildiği, anılan kararın suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığına tebliğ edildiği ve daha önce kendilerine yasal ve geçerli tebliğ yapılan kararın yeniden ikinci kez Gümrük İdaresi'ne ve sanığada tebliğ edildiği anlaşılmakla, her ne kadar Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tebdirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile sanık lehine getirilen düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle mahkemesine iade edilmiş ise de, Mahkemenin 14.04.2011 tarihli hükmüne yönelik ikinci kez yapılan tebligatın Gümrük İdaresi'ne temyiz hakkı kazandırmayacağı cihetle Gümrük İdaresine ait 17.07.2020 tarihli temyiz talebine ilişkin olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tebliğname düzenlenerek karar verilmek üzere Dairemize gönderilmesi ve 14.04.2011 tarihli hükme yönelik suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığının temyiz talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, iade kararı üzerine kurulan Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli 2020/912 Esas, 2021/904 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, bu aşamada temyiz incelemesine konu bir kararın mevcut olmadığı gözetilerek, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.