Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/3929 E. 2023/5499 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3929
- Karar No
- 2023/5499
- Karar Tarihi
B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER :Sanık ... hakkında ölüm nedeniyle düşme, diğer sanıklar hakkında zamanaşımından düşme, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2014 tarihli ve 2012/285 Esas, 2014/45 Karar sayılı kararı ile 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanıklar ..., ..., ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması, sanık ... hakkında 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına katılan EPDK vekili itiraz etmiş, Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2021 tarihli ve 2021/676 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kaldırılmasına karar verilmiştir. 2.Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2014 tarihli ve 2012/285 Esas, 2014/45 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.06.2021 tarihli ve 2018/16776 Esas, 2021/7074 Karar sayılı ilâmı ile hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile sanık lehine getirilen düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle mahkûmiyet kararının bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bozma ve itirazın kabulü kararları üzerine verilen, temyiz incelemesine konu Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2021/807 Esas, 2022/291 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin (e) bendi uyarınca düşürülmesine, sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi uyarınca düşürülmesine, anılan Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca suça konu eşyanın müsaderesine, müsaderesi talep edilen nakil aracının iadesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.16.06.2011 tarihinde sanık ...'nın yetkilisi olduğu, sanıklar ..., ... ve ...'nin çalıştığı petrol istasyonunda kamyonetin kasasında bulunan 5000 litrelik plastik depodan akaryakıt istasyonunun yer altı tankına boşaltım yapıldığı sırada yapılan denetimde araçtan ve pompalardan alınan numunelerin geçersiz olduğunun tespit edildiği, 800 litre akaryakıt ve solvent karışımlı motorin ele geçirildiği anlaşılmıştır. 2.Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık ...'nın 11.03.2018 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. IV. GEREKÇE 1.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın 11.03.2018 tarihinde vefat etmesi karşısında kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi uyarınca düşürülmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın yargılama konusu eylemi için, 5015 sayılı Kanun’un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem 23.01.2014 tarihli mahkûmiyettir. Bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi 23.01.2022 tarihinde gerçekleşmiştir. Sanık hakkında temyiz incelemesine konu hükmün kurulduğu 10.05.2022 tarihinde 8 yıllık aslî dava zamanaşımı süresinin tamamlanması nedeniyle kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin (e) bendi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır. 3.Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5015 sayılı Kanun’un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem sanık ... yönünden 20.05.2013, sanık ... yönünden 27.03.2013 tarihli savunmadır. Bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi sanık ... yönünden 20.05.2021, sanık ... yönünden 27.03.2021 tarihinde gerçekleşmiştir. Sanıklar hakkında temyiz incelemesine konu hükmün kurulduğu 10.05.2022 tarihinde 8 yıllık aslî dava zamanaşımı süresinin tamamlanması nedeniyle kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin (e) bendi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır. 4.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2021/807 Esas, 2022/291 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde karar verildi.