Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/16000 E. 2025/16686 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/16000
Karar No
2025/16686
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2022/1125 E., 2022/5004 K. SUÇ: 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM: İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak sanık hakkında beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2019/1066 Esas, 2021/1992 Karar sayılı kararı ile sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91/1, 91/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 6000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/1125 Esas, 2022/5004 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin kabulü yerinde görülmemiş ve sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebebi; tüm dosya kapsamına göre kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ağaç kesme suçunun sübuta erdiği gözetilmeksizin beraat kararı verilmesinin bozmayı gerektirdiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, bilirkişi raporu, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/16000, K. 2025/16686, T. 24.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-16000-e-2025-16686-k-d5f9141f3972