Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/16 E. 2025/854 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği SAYISI : 2019/4860 D.İş KABAHAT : 1774 sayılı Kanun'a muhalefet

Kabahatli hakkında, 1774 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 14.705,00 TL idari para cezası uygulanmasına karar verilmiştir.

Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Milas Sulh Ceza Hâkimliğinin 03.10.2019 tarihli ve 2019/1327 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Bodrum Sulh Ceza Hakimliğinin 05.11.2019 tarihli ve 2019/4860 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 28.10.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve KYB - 2022/139818 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2022 tarihli ve KYB - 2022/139818 sayılı kanun yararına bozma isteminin;“Dosya kapsamına göre, ...'e ait olan yazlığın, 01/07/2019-31/07/2019 tarihleri arasında ..., ..., ..., ... ve ... isimli kişilere kiralanmasına karşın, 1774 sayılı Kanun'un 2 ve Ek-1. maddeleri uyarınca gerekli bildirimlerinin yapılmadığının 27/07/2019 tarihli tutanak ile tespit edilmesi üzerine, kabahatli hakkında

günübirlik ev kiraladığı ve anılan Kanun gereğince bildirimde bulunmadığı gerekçesiyle idari para cezası uygulanmış ise de; 1774 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, "Otel, motel, han, pansiyon, bekar odaları, günübirlik kiralanan evler, kamp, kamping, tatil köyü ve benzeri her türlü, özel veya resmi konaklama yerleri ile özel sağlık müesseseleri, dinlenme ve huzur evleri, dini ve hayır kurumlarının sosyal tesislerinin sorumlu işleticileri, bu yerlerde ücretli veya ücretsiz, gündüz veya gece, yatacak yer gösterdikleri yerli veya yabancı herkesin kimlik ve geliş- ayrılış kayıtlarını, örneğine ve usulüne uygun şekilde günü gününe tutmak, genel kolluk örgütlerinin her an incelemelerine hazır bulundurmak, Devlet İstatistik Enstitüsüne, talebi halinde vermek zorundadırlar" şeklinde, Ek-1/2-3 maddesinde, "Bu Kanunun 2 nci maddesinde sayılan özel veya resmi her türlü konaklama tesisleri tüm kayıtlarını bilgisayarda günü gününe tutmak, genel kolluk kuvvetlerinin bilgisayar terminallerine bağlanarak mevcut bilgi, belge ve kayıtları genel kolluk kuvvetlerine anlık olarak bildirmek zorundadırlar. İkinci fıkrada belirtilen genel kolluk kuvvetlerinin terminallerine bağlanmayanlara onbin Türk Lirası, anlık veri göndermeyen veya gerçeğe aykırı kayıt tutanlara beşbin Türk Lirası idari para cezası, mülki idare amirlerince verilir. Bu fiillerin tekrarı halinde işletme ruhsatları iptal edilir. Bu maddeye göre verilen idari para cezaları tebliğinden itibaren bir ay içinde ödenir." şeklinde yer alan düzenlemeler nazara alındığında, Kabahatli hakkında 1774 sayılı Kanun'un Ek-1/2-3. maddesine göre idari para cezası uygulanması için öncelikle, kabahatlinin işletme kaydı statüsünde olup, idare tarafından öngörülen kolluk kuvvetlerinin bilgisayar terminallerine bağlanması için gerekli müracaatları yapıp sisteme girmek için gerekli şifreyi almasını müteakip, söz konusu terminallere bağlanma yeterliliğine sahip olduğu halde, kolluk kuvvetlerinin terminallerine bağlanmama eyleminde bulunması gerektiği, zira gerekli yeterlilik ve şifreye sahip olmayanların bahsedilen terminallere bağlanmasının zaten mümkün olmadığı, kabahatlinin işletme statüsünde hareket etmediği gibi, kolluk kuvvetlerinin bilgisayar terminallerine bağlanma yeterliliğine sahip olmadığı, bu halde kabahatli hakkında anılan madde uyarınca idari para cezası uygulanamayacağı gözetilmeksizin, itirazın belirtilen gerekçe ile kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, Kabule göre de, Somut olayda; kabahatlinin başvuru ve itiraz dilekçelerinde yazlığını kiraya vermediği, yakın arkadaşlarını konuk ettiğini beyan etmesi ve savunmasının aksini ispat edecek dosyada herhangi bir bilgi ya da belge olmaması karşısında, kabahatlinin eyleminin, asıl amacının yazlığını kısa süreli kiralama olmayıp, yakın aile dostlarını yazın misafir etme maksatlı olduğu, kabahatlinin eyleminin günübirlik ev kiralama şeklinde değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309-310. maddelerinde düzenlenen “Kanun Yararına Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Kanun yararına bozma, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

Delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konularda Kanun Yararına Bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse daire kararlarıyla kabul edilmiştir.

Bu itibarla delillerin takdiri ile kabahatin oluştuğuna dair mahkemenin kabul ve takdirine yönelik kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.