Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/15443 E. 2025/3499 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/15443
Karar No
2025/3499
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/1538 E., 2022/2322 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme, kaçak eşyanın müsaderesi Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2014 tarihli ve 2013/1189 Esas, 2014/1017 Karar sayılı kararı ile nakil aracının iadesine ilişkin verilen hükmün Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 01.07.2020 tarihli ilâmıyla onandığının anlaşılması karşısında, katılan ... İdaresi vekilinin nakil aracı hakkında müsadere kararı verilmediğine ilişkin temyiz sebebi inceleme dışı bırakılmıştır. 1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 Sayılı Kanun) 3/11. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi ve 67/4. maddesi gereği 8 yıllık asli ve 12 yıllık uzatılmış zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi gereği, zamanaşımını kesen en son işlem olan mahkûmiyet hükmünün verildiği 03.11.2014 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin karar tarihinden önce gerçekleştiği belirlenmiştir. 3.Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2020/1538 Esas, 2022/2322 Karar sayılı kararında; sanık hakkında, cezanın alt ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/2-d maddesi gereği, zamanaşımını kesen en son işlem olan mahkûmiyet hükmünün verildiği 03.11.2014 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin tamamlandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kamu davasının düşmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 4.1136 sayılı Kanun’un 168. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi halinde avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmakla katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde bu yönüyle isabetsizlik bulunmamıştır. 5. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Suça konu akaryakıtın müsaderesine karar verilirken, hüküm fıkrasında müsadere hükmüne atıf yapan 5607 sayılı Kanun'un gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının suça konu kaçak akaryakıtın müsaderesine ilişkin 2. maddesinde yer alan "13/1.md.si delaletiyle" ibaresinin çıkarılarak yerine "5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/15443, K. 2025/3499, T. 10.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-15443-e-2025-3499-k-49102847dea1