Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/14380 E. 2024/6214 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3687 E., 2022/280 K. SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. GEREKÇE Meslek birliklerinin şikâyeti üzerine olay günü sanığın işlettiği kafede yapılan delil tespitinde, katılanlar ... ve ... meslek birliklerinin hak sahibi olduğu suça konu eserin ... isimli kanal üzerinden izinsiz umuma iletildiği tespit edilmiştir. Sanık savunmasında, suça konu müzikleri ... üzerinden dinlediklerini ve suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın iş yerinde ... isimli internet sitesinden çalan müziklere müdahale imkanı olmadığı, sanığın muhatabını bilmediğine karşı sorumlu olamayacağı bu eyleminde herhangi bir sanatçının parçasının veya tüm albümünün izinsiz olarak kopyalanması ve yayılması durumu olmadığı kabul edilmek suretiyle sanığın beraatine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan duruşmalı yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğundan bahisle 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 71 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir. Bu ilkeler çerçevesinde, her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi halinde zararın giderilebilmesi koşulundan bahsedilebileceği, somut olayda suçun işlenmesi ile ortaya çıkan ölçülebilir bir zarar bulunmadığı gibi sanığın adli sicil kaydının bulunmaması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmesine karşılık, sanığın suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararı gidermemesi gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, 2.Dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanunî şikâyet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri usulüne uygun şekilde ibraz ederek davaya katılmasına karar verilen katılanlar ... ve ... yerine katılan ... ve şikâyetçi ... lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi, nedenleriyle kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. II.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2019/3687 Esas, 2022/280 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2024 tarihinde karar verildi.