Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/13929 E. 2026/6904 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/38 E., 2022/418 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesinin birinci fıkrası ve 52. maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmemesi,

2.Sanık hakkında hem hapis, hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddelerinde "Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbiri" uygulanmasına ilişkin düzenlemenin hapis cezasına özgü bulunduğu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun adlî para cezalarının infaz biçimini gösteren 106. maddesinde mükerrerlik ile ilgili bir düzenlemenin yer almadığı gözetilmeden, yazılı şekilde para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

3.Suça konu kaçak eşya tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hâzine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delâleti ile 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

4.Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... İdaresi lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün (5.) paragrafından "62 nci" ibaresinin çıkartılarak yerine "62/1" ibaresinin eklenmesi, (6.) paragrafından "52" ibaresinin çıkartılarak yerine "52/2" ibaresinin eklenmesi, (9.) paragrafından "cezasının" ibaresinden önce gelmek üzere "hapis" ibaresinin eklenmesi, (13.) paragrafının çıkartılarak yerine "suça konu kaçak eşyanın tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine'ye irat kaydına, tasfiye edilmemişse 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereği müsaderesine" ibaresinin eklenmesi ve vekâlet ücretine ilişkin paragrafın çıkartılarak yerine "Katılan ... İdaresi kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 5.100,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan ... İdaresine verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.