Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/13784 E. 2025/1118 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/565 E., 2022/1551 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak, beraat kararı verilmesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2020/28 Esas, 2020/116 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 93/1-2., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50, 52 ve 62. maddeleri uyarınca 6.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf Sanık müdafiin İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 02.11.2020 tarihli ve 2020/2201 Esas, 2020/2706 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesi hükmüne aykırılıktan suç kastı olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de, bu karar Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/25958 Esas, 2022/2318 Karar sayılı kararıyla bozulmuştur. Bozma üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/565 Esas, 2022/1551 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.02.2022 tarihli bozma ilâmına uyularak, sanık hakkında açılan kamu davasında sanığın suç kastı olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Mahkemece eksik ve hatalı araştırma sonucu usul ve yasaya aykırı kararın verildiğine ve re'sen tespit edilecek diğer nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı ve 6831 sayılı Kanun'un 93/3. maddesi delaletiyle 5607 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca dava konusu yerde bulunan plastik seranın müsaderesi hususunda mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, davanın dayanağını oluşturan suç tutanakları, bozma ilâmı, bilirkişi raporu, sanık savunması, suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilen Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11.02.2005 tarihli 2002/799 Esas, 2005/267 Karar sayılı kararı ve tüm dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde karar verildi