Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/12727 E. 2025/11966 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 15.02.2023 SAYISI : 2022/1877 E., 2023/34 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER :1.Sanık ... hakkında mahkûmiyet, 2.Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanığın mahkûmiyeti TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması, kısmî bozma

Sanıklar hakkında verilen kararların temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık ... hakkında atılı suçu işlediğinden bahisle 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi gereğince mahkûmiyet kararı; sanık ... hakkında ise atılı suçu işlediğine dair yeterli delil elde edilemediğinden beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

B. İstinaf Aşaması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafiin, katılan...vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan yargılamada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak hakkında lehe hükümler uygulanmak suretiyle mahkûmiyet, kararın sanık müdafi tarafından temyizi üzerine de ek kararla temyiz isteminin reddine karar verildiği; sanık ... hakkında ise atılı suçu işlediğinden bahisle İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Sanık ... müdafiin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına ve re'sen gözetilecek diğer sebeplerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık ... müdafiin temyiz sebepleri; temyiz taleplerinin reddine dair 15.02.2023 tarihli ek kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1.15.02.2023 Tarihli Ek Karar Yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık görülmemiştir.

III.KARAR 1.15.02.2023 Tarihli Ek Karar Yönünden "Değerlendirme ve Gerekçe" bölümün'ün (1) nolu bendinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle reddi ile EK KARARIN ONANMASINA,

2.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden "Değerlendirme ve Gerekçe" bölümün'ün (2) nolu bendinde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde karar verildi.