Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/11193 E. 2026/4083 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/11193
Karar No
2026/4083
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/297 E., 2021/184 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, suça konu eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün ; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 16.04.2021 tarihinde etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın ödeme gücünün bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir. Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık ...'ün yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Katılan ... İdaresi lehine hükmolunan vekâlet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınacağının belirtilmesi yerine payları oranında alınacağına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür. Açıklanan nedenlerle, sanık ...'ün temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün vekâlet ücretine hükmedilen bendinde yer alan "payları oranında " ifadesinin çıkarılarak yerine "eşit olarak" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA 07.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/11193, K. 2026/4083, T. 07.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-11193-e-2026-4083-k-3d5f8c40d7f6