Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/5309 E. 2024/4386 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5309
Karar No
2024/4386
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/84 E., 2021/709 K. SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, suç eşyasının ve nakil aracının müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 7242 sayılı Kanun kapsamındaki iade yazısı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suça konu eşyanın asıl sahipleriyle ilgili şikayetinin yeterince araştırılmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. II.GEREKÇE Dosya kapsamına göre, kolluk görevlilerince ... plaka sayılı araçla gümrük kaçağı sigara götürüleceğine dair istihbari bilgi alınması üzerine sanık ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araçta Siverek Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1177 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden 02.09.2012 tarihinde yapılan aramada 4297 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir. Sanık aşamalarda sigaraların kendisine ait olmadığını, ücret karşılığı nakliyesini yaptığını kabul ve beyan etmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. 1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından; Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 02.09.2012, iddianame düzenleme tarihinin 17.12.2012 olduğu, Aynı gün incelenen Dairemizin 2023/8892 Esasında kayıtlı Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2022 tarihli ve 2020/2109 Esas, 2022/35 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 24.08.2012, iddianame düzenleme tarihinin 13.09.2012 olduğu, Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, 2.Ele geçen kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, suç eşyasının taşınmasında kullanılan nakil aracının ise 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/5309, K. 2024/4386, T. 24.04.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-5309-e-2024-4386-k-6f0b73630543