Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/3844 E. 2026/3102 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/63 E. 2021/1356 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin münhasıran nakil aracına yönelik olduğu, nakil aracı hakkında açılmış bir dava ve kurulan bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz istemi inceleme dışı bırakılarak sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1.Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2014 tarihli ve 2014/33 Esas, 2014/421 Karar sayılı ilâmının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 08.12.2020 tarihli ilâmıyla bozulmasına karar verildiği nazara alınarak; Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2014 tarihli hükmünde sanık hakkında uygulanmayan tekerrür hükümlerinin, anılan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükümden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bendin çıkarılması ve yerine hükme hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin "Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile yapılan değişiklik nazara alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2026 tarihinde karar verildi.