Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/2018 E. 2026/6855 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/486 E., 2021/41 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanığın duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, sigaraların yakalandığı yer ve yakalanma şekli ile tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Suç tarihi, suçun işleniş biçimi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın üzerine atılı eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun'la değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin pek hafif olması nedeniyle atılı eylemin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla 3/5, 3/ 10... /23 madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu gözetilerek, sanığın sonuç ceza itibarıyla lehe olan anılan Kanun hükümlerine göre cezalandırılması ve karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra somut olaya tatbiki mümkün olmayan 65 45... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

Kabule göre; 1.Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin ''...üç yıldan altı yıla kadar hapis cezası ve yirmibin güne kadar adlî para cezası...'' öngördüğü gözetilmeden sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezasının 2 yıl hapis olarak hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

2.7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında gümrüklenmiş değerin iki katını ödediği ve soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı anlaşılan sanığın cezasında 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine muvafakatı olduğunu beyan eden sanık hakkında, diğer koşullar değerlendirilmeden, adlî sicil kaydındaki ilâmın silinme koşulları oluştuğu dikkate alınmadan kasıtlı suçtan mahkûmiyetinin bulunduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

4. Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi yerine aynı Kanun'un 54/1. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.06.2026 tarihinde karar verildi.