Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/16707 E. 2023/2412 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/392 E., 2022/451 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Askeri Mahkemelerin kapanması sonrasında Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli ve 2012/516 Esas, 2016/901 Karar numarasını alan (Kapatılan) 2. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli ve 2013/625 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 24.01.2012 tarihinde üstünün bir şeyini çalmak suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 132 nci maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 24 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir. 2.Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli ve 2012/516 Esas, 2016/901 Karar numarasını alan (Kapatılan) 2. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli ve 2013/625 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 10.06.2020 tarihli ve 2018/8003 Esas, 2020/6328 Karar sayılı ilamı ile; "...1)Sanık hakkında üstünün bir şeyini çalmak suçuna ilişkin temyiz konusu davanın heyet halinde kurulan Askeri Mahkemece görülen dava ile birleştirilmesine karar verildikten sonra, CMK'nin 7. maddesi uyarınca tek hakimle yapılan tüm işlemlerin yenilenmesi gerektiği halde sanığın bu suça ilişkin sorgusunun, tanıklar ... ve ...'ün ifadelerinin heyetli olarak yapılan yargılamada yeniden tespit edilmeden tek hakimle tespit edilen eski ifadelerinin hükme esas alınması, 2)Suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ...’in olayla ilgili beyanı alınmadan diğer olaya ilişkin iddianame gönderilmek suretiyle ifadesinin alınması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 234. maddesine aykırı davranılması, Kabule göre de, 1)Kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nin 50/1-a maddesi yerine TCK'nin 50/1. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2)Sanığın 27/10/2015-05/11/2015 tarihleri arasında adlî gözlem altında geçirdiği sürelerin TCK’nin 63’üncü maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verilmemesi,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bozma üzerine Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2020/392 Esas, 2022/451 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında arkadaşının bir şeyini çalmak suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 132 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 eşit taksitte tahsiline, denetim süresi içerisinde atılı suçu işlemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. 4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.12.2022 tarihli ve 2022/93813 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; re'sen teşkil edebilecek eksik incelemeye dayalı hukuka aykırılık cihetiyle kararın bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Sanığın askerlik hizmetini yerine getirmekte iken 24.01.2012 tarihinde üstü konumundaki Mu.Onb....'e ait 2 adet kapüşonlu polar eşofman üstünü çaldığı anlaşılmıştır. 2.Sanığın savunmalarında atılı suçu işlediğini ikrar ettiği belirlenmiştir. 3.Tanıklar ..., ... ve ...'nun beyanları dava dosyasında mevcuttur. 4.Adli müşahade sonucu düzenlenen Ankara GATA Hastanesinin 04.11.2015 tarihli ve 13288 sayılı Sağlık Kurulu Raporu ile 10.11.2015 tarihli ve 2298 sayılı Adlî Raporu dosya arasında bulunmaktadır. Söz konusu Sağlık Kurulu Raporu ile sanığın "disosyal kişilik bozukluğu" tanısıyla suç tarihlerinde askerliğe elverişli olduğunun, Adli Rapor ile de 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrasından istifade edemeyeceğinin belirlendiği görülmüştür. 5.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir. 6.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyma ya da direnme kararı verilmemiş ise de bozma ilamında belirtilen eksiklikler giderilerek eylemli şekilde bozma ilamına uyulduğu saptanmıştır. IV. GEREKÇE 1."Olay ve Olgular" başlığı altında ayrıntılarına yer verilen delillere, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin bozma ilamına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suç tarihinde üstü konumundaki mağdura ait iki adet kapüşonlu polar eşofman üstünü çaldığı ve savunmalarında suçunu ikrar ettiği anlaşılmakla; Mahkemece sanığın eyleminin sabit kabul edilip atılı suçtan yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle alt sınırdan temel cezanın belirlenip, ardından lehine takdiri indirim maddesi uygulanmak suretiyle cezalandırılmasında ve tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca mahsubuna karar verilen sanığın adlî müşahede altında geçirdiği sürelerin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün eksiklik olarak görülmüş, suçun adının hüküm fıkrasında "üstünün bir şeyini çalmak" yerine "arkadaşının bir şeyini çalmak" şeklinde gösterilmesi ise mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir. 3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 4.Sanık hakkında kurulan hükümde, bozma öncesi verilen ve sanık ile sanık müdafii tarafından temyiz edilen Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli ve 2012/516 Esas, 2016/901 Karar numarasını alan (Kapatılan) 2. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli ve 2013/625 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararında hapisten çevrilme adlî para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği gözetilmeden, bozma kararından sonra sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasında düzenlenen kazanılmış hak kuralına aykırı olarak adlî para cezasının 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde (4) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 tarihli ve 2020/392 Esas, 2022/451 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin 1 ... maddesinin yedinci bendinde yer alan "...10 eşit" ibaresinin çıkartılarak yerine "24 eşit" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2023 tarihinde karar verildi.