Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/13160 E. 2023/3912 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/476 E., 2021/156 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli ve 2012/199 Esas, 2014/111 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci, 52 nci maddesi, 51 inci ve 54 üncü maddeleri uyarınca 5 ... hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir. 2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 16.10.2019 tarihli ve 2015/22831 Esas, 2019/35864 Karar sayılı ilâmıyla 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2019/476 Esas, 2021/156 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü, 62 nci maddeleri uyarınca hükmolunan 8 ... 10 gün hapis cezası ve 250 gün karşılığı adlî para cezasının mahkemenin daha önce verilen kararının sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi gereğince kazanılmış hakkı saklı tutularak 5 ... hapis cezası ve 4 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 52 nci maddeleri gereği 3.000,00 TL hapisten çevrili adlî para cezası ve 80,00 TL gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına; sanık hakkında Patnos Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2012 tarihli ve 2012/130 Esas, 2012/779 Karar sayılı ilâmı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten ayrı ayrı 3.500,00 TL ve 5.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı, kararın Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 29.09.2014 tarihli ve 2013/19913 Esas, 2014/16595 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla, zincirleme suç kuralları gereği artırım yapılan cezasının kesinleşen cezasından fazla olmadığı, mahsup yapılacak cezası kalmadığı anlaşılmakla ek ceza verilmesine yer olmadığına, suça konu kaçak eşyanın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiği ve dosya kapsamında rastlanacak diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek kararın bozulması ve beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Olay tarihinde ... Sulh Ceza Mahkemesinin 15.12.2011 tarihli ve 2011/1142 sayılı önleme arama kararı ile yolcu otobüsünde yapılan aramada sanığa ait çanta içerisinden 88 adet kaçak cep telefonu ele geçirilmiştir. 2.Sanık suça konu cep telefonlarının kendisine ait olduğunu, satmak için ... iline götürdüğünü savunmuştur. 3.Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun 30.12.2011 tarihli yazısında cep telefonlarının kayıt dışı ve kaçak olduğu bildirilmiştir. 4.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerlerinin suç tarihi itibarıyla normal değerde olduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1.Sanık hakkında ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli ve 2012/199 Esas, 2014/111 sayılı kararıyla 5 ... hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası verildiği, hapis cezasının ertelendiği, iş bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.10.2019 tarihli ve 2015/22831 Esas, 2019/35864 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında Patnos Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2012 tarihli ve 2012/130 Esas, 2012/779 Karar sayılı kesinleşen dosyası ile birlikte zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması sonucu suça konu cep telefonlarının miktarına göre ilk kararın sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığından sonuç cezanın 6 ... 7 gün hapis cezası ve 100,00 TL adlî para cezası olması gerektiği gözetilmeden 3.000,00 TL hapisten çevrili adlî para cezası ve 80,00 TL doğrudan verilen adlî para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2.Ele geçen kaçak cep telefonlarının miktar itibarıyla ticari mahiyette olması ve sanığın atılı suça ilişkin ikrarı karşısında sanığın üzerine atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 3.Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; zincirleme suç kuralları gereği artırım yapılan cezanın kesinleşen cezasından fazla olmadığı, mahsup yapılacak cezası kalmadığı anlaşılmakla ek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2019/476 Esas, 2021/156 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (11) numaralı bendinin çıkartılmak suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.