Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/8183 E. 2025/4944 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/426 E., 2014/543 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak sigaraların ve nakil aracının müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/23. maddesinin uygulanabilmesi için eşyanın değerinin pek hafif ya da hafif olması gerektiği, somut olayda ise 07.05.2014 tarihli eylemde ele geçirilen eşyanın değerinin fahiş olduğu, keza sanığın adli sicil kaydına göre kaçakçılık suçundan mükerrir olduğu gözetilerek, 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin de uygulanma koşullarının oluşmadığı, bu nedenle 7242 sayılı Kanun kapsamında lehe değerlendirme yapılamayacağı anlaşılmakla bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Ancak; 1. Suç konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 54/4. maddesi uyarınca, nakil aracının ise 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2. 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuş olup söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün, kaçak sigaraların müsaderesine ilişkin paragrafında yer alan "54." ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere hükme "54/4" ibaresinin eklenmesi, nakil aracının müsaderesine ilişkin paragrafında yer alan "54." ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere hükme "54/1" ibaresinin eklenmesi, hak yoksunluklarına ilişkin paragrafın hükümden çıkarılarak yerine gelmek üzere hükme "15.04.2020 tarihli, 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.