Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/3535 E. 2024/8464 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/244 E., 2016/69 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebebi, sanık hakkında verilen beraat hükmünün bozularak mahkûmiyet hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Şikâyetçi Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu (TAPDK) vekilinin temyiz sebebi, sanık hakkında verilen beraat hükmünün bozularak mahkûmiyet hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir. II. GEREKÇE A. Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede; Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen TAPDK'nın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, TAPDK vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede; 1.Suç tarihinde sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüsün uygulama noktasında durdurulması sonucu mahkemece verilen önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, sanığa ait bir adet çuval içerisinde 36 karton Prestige marka kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar mahkemece sanığın sigaraların tamamının kendisine ait olmadığını tanık olarak ifadelerine başvurulan şahıslarla birlikte aldıklarını beyan etmesi nedeniyle oluşan şüpheden dolayı delil yetersizliğinden sanığın beraatine dair karar verilmiş ise de; sanık ...'in Cumhuriyet savcılığında vermiş olduğu ifadelerinde kaçak sigaraların tamamının kendisine ait olduğunu, içmek amacıyla satın aldığını belirtmesi, keza sanığın talimat mahkemesinde verdiği savunmasında savcılık ifadesini tekrar ederek doğruladığının anlaşılmış olması karşısında, olayda ele geçen sigara miktarı, sanığın hem Cumhuriyet savcılığında hem de kovuşturma aşamasında kaçak sigaraların tamamını kabul ettiği yönündeki ikrarı birlikte değerlendirildiğinde atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi, 2.Ele geçen kaçak sigaranın tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, hususları hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR A. Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu (TAPDK) Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.