Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/3527 E. 2023/10699 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi ASIL KARAR TARİHİ : 23.06.2016 SAYISI : 2015/549 E., 2016/440 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, suç eşyasının müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanıklar ... ve ... hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ...'ın 18.11.2016 tarihli dilekçesinde gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmediği bu sebeple temyiz hakkını kullanamadığından bahisle temyiz ve eski hale getirme talebinde bulunulmuş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesi uyarınca temyiz talebini de içeren eski hale getirme istemi konusunda karar verme yetkisi temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, mahkemenin verdiği temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; sanık ... 'ın yokluğunda verilen kararın, sanığın bildirdiği adresine tebliğe çıkartılıp iade gelmesi halinde MERNİS adresine tebliğ yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine tebligat çıkartılıp,7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ yapılması karşısında yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı cihetle sanığın öğrenme üzerine 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. GEREKÇE Sanık ...'nun Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 24.02.2021 tarihinde vefat ettiği, sanık ...'ın ise hüküm tarihinden sonra 31.03.2019 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak, duruşma açılmak suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2015/549 Esas, 2016/440 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.