Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/26685 E. 2025/5453 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/26685
Karar No
2025/5453
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/422 E., 2019/60 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26.06.2013-19.07.2013 yerine 29.08.2013 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden sonra 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. (Kapatılan) Askeri Yargıtay 3. Dairesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2016/26 Esas, 2016/50 Karar sayılı bozma ilamına konu (Kapatılan) 3. Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 08.05.2015 tarihli ve 2014/85 Esas, 2015/214 Karar sayılı mahkûmiyet kararında, sanık hakkında hapis cezasından çevrili adli para cezasına hükmedildiği ve hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edildiği dikkate alınmaksızın, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı göz önüne alınarak önceki hükümde yer alan sonuç cezanın infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve incelemeye konu suçun sırf askeri suç, tekerrüre esas kabul edilen Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2012 tarihli ve 2012/592 Esas, 2012/989 Karar sayılı kararının ise adli nitelikte suç olması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/4. maddesi gereğince sırf askeri suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı, yine sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı halde, bozma sonrası yeniden kurulan hükümde kazanılmış hak ilkesi gereği sanık hakkında ilk hükümde yer almayan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasına 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutularak infazın (Kapatılan) 3. Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 08.05.2015 tarihli ve 2014/85 Esas, 2015/214 Karar sayılı kararıyla hüküm altına alınmış 6.000,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına ibaresinin eklenmesi ve hükümden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin (f) bendinin çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/26685, K. 2025/5453, T. 15.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-26685-e-2025-5453-k-3e3847f5f083