Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/26684 E. 2025/838 K. – İzin Tecavüzü
Konu: İzin Tecavüzü
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/26684
- Karar No
- 2025/838
- Karar Tarihi
- Konu
- İzin Tecavüzü
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/232 E., 2018/148 K. SUÇ : İzin tecavüzü HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında hükümlünün gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün eksiklik olarak görülmüştür. 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 71. maddesi uyarınca rütbenin geri alınmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Hükümlü hakkında izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Kanun'un 66/1-b, 71 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca kurulan ve (Kapatılan) Askerî Yargıtay 3. Dairesinin 27.11.2007 tarihli ve 2007/2549 Esas, 2007/2546 Karar sayılı ilâmıyla onanmak suretiyle kesinleşen (Kapatılan) Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 13.06.2007 tarihli ve 2007/989 Esas, 2007/499 Karar sayılı hükmünden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca yapılan yeniden değerlendirme sonucunda 26.11.2008 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 07.01.2009 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 06.06.2010 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin anlaşılması üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu hükümlü hakkındaki önceki hükmün açıklanmasında yukarıda belirtilen eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. Açıklanan nedenlerle Ankara 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2018 tarihli ve 2018/232 Esas, 2018/148 Karar sayılı kararında hükümlü müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, hükümlü müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.