Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/24266 E. 2025/13812 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/275 E. 2020/577 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanıklar ... ve ...'ın Mahkumiyet Hükümlerine ilişkin Yapılan Temyiz İstemleri Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II. Katılan ... İdaresi Vekilinin Suçta Kullanılan Araç İadesine İlişkin Hükmün Temyiz İstemi Yönünden

Suçta kullanılan... plakalı aracın suç tarihi itibariyle ...'a ait olduğu, ancak ...'ın suç tarihinden önce 19/02/2015'de vefat etttiğinin anlaşıldığı, sanıklardan ...'ın ise ....'in oğlu olduğu ve suçta kullanılan aracın haricen kendisine ait olduğunu beyan ettiği görülmüştür.

İddianamede müsaderesi talep edilen ve suçta kullanılan aracın müsadere hükümleri yönünden 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi hükümleri tartışılmadan Yargıtay denetime imkan verecek şekilde hiçbir gerekçe sunulmadan soyut beyanlarla nakil aracının iadesine yönelik yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle, katılan kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,18.11.2025 tarihinde karar verildi.