Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/23334 E. 2023/4815 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 1632 Sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından haberinin olmadığına, Mahkemece verilen kararın lehine bozularak beraatine hükmedilmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE (Kapatılan) Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 07.04.2008 tarihli ve 2000/1579 Esas, 2008/490 Müt. Sayılı hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına ilişkin kararının sanığa tebliğ edilmediği gözetilerek yapılan incelemede; Sanığın yargılama konusu eylemi için, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 73 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre sanığa isnat edilen suç tarihi itibarıyla davanın lehe olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin dördüncü ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkralarında öngörülen 5 yıllık olağan, 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, zamanaşımını kesen en son işlemin sanık hakkında (Kapatılan) Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 22.12.2000 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve 22.12.2000 tarihinden sonra zamanaşımını kesen başkaca bir işlem yapılmadığı, bu tarihten karar tarihi olan 09.01.2018 tarihine kadar 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devam olunarak sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.01.2018 tarihli ve 2017/706 Esas, 2018/13 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.