Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/19889 E. 2025/6449 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/19889
- Karar No
- 2025/6449
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/272 E., 2020/347 K. SUÇ : 5187 sayılı Basın Kanunu'na muhalefet SUÇ TARİHLERİ : HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Hükmün gerekçesinde, sanıklar hakkında basit yargılama hükümlerinin uygulanmaması gerektiği yönünde kabule yer verildiği anlaşılmakla, Tebliğnamede yer verilen bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilen ve 25.03.2019 tarihinde kesinleşen, aynı Mahkemenin 11.10.2018 tarihli ve 2017/5 Esas, 2018/259 Karar sayılı dosyası kapsamında hükmolunan 10.417,00 TL adlî para cezasının mahsubu ile yetinilmesi gerekirken netice cezadan düşülmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 4. paragrafında yer alan ''... ve verilen cezadan mahsubu gerektiği anlaşıldığından, kesinleşen bu 10.416 TL adli para cezasının mahsubu ile sanıkların NETİCETEN AYRI AYRI 4.584 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMALARINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına,'' ibaresi çıkartılıp yerine ''...anlaşıldığından verilen cezadan mahsubuna,'' ibaresinin yazılması suretiyle hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.05.2025 tarihinde karar verildi.