Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/17876 E. 2023/8521 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/17876
Karar No
2023/8521
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/147 E., 2016/274 K. SUÇ : (Mülga) 4320 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2012 tarihli ve 2011/508 Esas, 2012/516 Karar sayılı kararı ile sanığın 4320 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice 2 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 12.06.2012 tarihinde kesinleştirilmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi üzerine, Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2016 tarihli ve 2016/147 Esas, 2016/274 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak,

sanığın, 4320 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice 2 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE Hükümden önce, 20.03.2012 tarihli ve 28239 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 08.03.2012 tarihli ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 14.01.1998 tarihli ve 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun'un tümüyle yürürlükten kaldırıldığı, aynı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "bu kanun hükümlerine göre hakkında tedbir kararı verilen şiddet uygulayan, bu kararın gereklerine aykırı hareket etmesi halinde, fiili bir suç oluştursa bile ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın ağırlığına göre hakim kararı ile üç günden on güne kadar zorlama hapsine tabi tutulur." şeklindeki düzenleme ile tedbire muhalefet eyleminin yaptırımının yeniden düzenlendiği, tanımlar başlıklı 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde ise hâkim tanımı ile Aile Mahkemesi hâkiminin ifade edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan yeni düzenleme uyarınca tedbir kararlarına aykırılık halinde görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu anlaşıldığından görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılama devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2016 tarihli ve 2016/147 Esas, 2016/274 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/17876, K. 2023/8521, T. 17.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-17876-e-2023-8521-k-81ae78fdd645