Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/15493 E. 2025/9613 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/15493
Karar No
2025/9613
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/1523 E., 2015/1305 K. SUÇ : 4708 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden; Sanıkların yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67/2-d maddesi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanıklar hakkındaki mahkûmiyet kararının verildiği 01.12.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan vekili ile sanık ... müdafi ve sanık ...'nun temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

II. Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmü ve Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükmü Yönünden; 5237 sayılı Kanun'un (5237 sayılı Kanun) "Sanığın veya hükümlünün ölümü" kenar başlıklı 64/1. maddesi; "Sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir. Ancak, niteliği itibarıyla müsadereye tabi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunabilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneklerine göre,

A. Sanık ...'ın hüküm tarihinden önce 08.11.2015 tarihinde vefat ettiğinin ve bu durumun .... Hastanesi tarafından tescil edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

B. Sanık ...'in hüküm tarihinden sonra 24.05.2017 tarihinde vefat ettiğinin ve bu durumun ... Devlet Hastanesi tarafından tescil edildiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği sanıkların vefat etmesi nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 23.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/15493, K. 2025/9613, T. 23.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-15493-e-2025-9613-k-450a22e88ed9