Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/12863 E. 2023/11640 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/56 E., 2020/438 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, suçta kullanılan nakilaracının iadesi TEMYİZ EDENLER : Katılan Gümrük İdaresi vekili, sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2013/316 Esas, 2015/204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan neticeten; 2 yıl 11 ay hapis ve 10.000,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesine ve nakil aracının iadesine karar verilmiştir. 2.İşbu kararın sanık ve katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 27.11.2019 tarihli ve 2019/24417 Esas, 2019/14664 Karar sayılı ilâmıyla; 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması zorunluluğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin bazı kısımlarının Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2020/56 Esas, 2020/438 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 2 yıl 6 ay hapis ve 15.000,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesine ve nakil aracının iadesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; suçta kullanılan nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. 2.Sanığın temyiz sebebi verilen cezanın kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Suça konu araçla sigara kaçakçılığı yapılacağı istihbaratı üzerine sanığın sevk ve idaresindeki aracın ihtara rağmen kaçmaya çalıştığı esnada perdelenerek hareketsiz hale getirildiği, gecikmesinde sakınca bulunan hâl nedeniyle usulüne uygun biçimde Cumhuriyet savcılığından alınan arama emrine istinaden araçta yapılan arama sonucu 850 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır. 2.Sanık savunmasında; suça konu sigaraları satacağını, aracı kiralama şirketinden kiraladığını beyan etmiştir. 3.Malen sorumlu Mahkemede; oto kiralama şirketi çalıştırdığını, sanığı araç kiralaması nedeniyle tanıdığını, aracın suçta kullanılacağını bilmediğini beyan etmiştir. Aracın kiralama sözleşmesi ve ticari faaliyete ilişkin vergi levhası ibraz edilmiştir. IV. GEREKÇE Suç konusu ve tarafları aynı olan Dairemizin 2022/11474 esasında kayıtlı dosyasında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2020/56 Esas, 2020/438 Karar sayılı mahkûmiyet hükmüne konu dava dosyasının Mahkemesine iadesi üzerine Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/358 Esas, 2022/180 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmü kurulduğu, ancak karar tarihi itibarıyla lehe olan değişikliklerin değerlendirildiği dava dosyasının mahalline iade edilemeyeceği, incelemeye konu dosya ile Dairemizin 2022/11474 esasında kayıtlı mükerrer hüküm bulunan dosyasının birlikte incelendiği nazara alınarak yapılan incelemede; Sanığın uhdesinde Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 850 karton kaçak sigaranın ele geçirilmiş olması, sanığın aşamalarda ele geçen kaçak sigaraları satmak amacıyla bulundurduğunu beyan etmesi nedenleriyle sanık ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışında sübuta yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Sanık ... hakkında kamu davası açıldıktan sonra dava dışı sanıklar Ersin Yakut ve Caner Yakut hakkında aynı eyleme iştirak ettiklerinden bahisle Van Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.04.2015 tarihli ve 2015/1926 Esas sayılı iddianame ile ayrı bir kamu davası açıldığı cihetle; dava dışı sanıklar Ersin Yakut ve Caner Yakut hakkındaki kamu davası derdest ise dosyaların birleştirilmesi, kesinleşmiş ise dosyaların aslının veya onaylı bir örneğinin bu dosya arasına alınması suretiyle ulaşılan sonuca göre 5607 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen toplu suç hükmünün kanuni koşulları ile diğer dosyada mevcut olan delillere göre malen sorumlunun iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olup olmadığı hususunun tüm deliller ile birlikte değerlendirilerek sanık ...'un hukukî durumunun tayin ve takdiri yerine bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2020/56 Esas, 2020/438 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.12.2023 tarihinde karar verildi.