Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/12701 E. 2025/10307 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/12701
Karar No
2025/10307
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/263 E., 2016/216 K. SUÇ : 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, katılan sıfatını alabilecek suretle suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, Hazine ve Maliye Bakanlığının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Suç tarihinde suçtan zarar gören Hazine ve Maliye Bakanlığının, kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunması karşısında, duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

2.Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, iddianame konusu alanda ... Belediyesinden alınan izin uyarınca 2011 yılında bina yaptıklarını beyan etmesi, dosya içerisinde yer alan ... Belediye Başkanlığının 25.03.2014 tarihli yazısı uyarınca sanık tarafından işletilen ... büfesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 184. maddesinin yürürlük tarihinden önce yapıldığının belirtildiğinin görülmesi ve yine 6 metrekare alana sahip olduğu belirtilen büfenin 24.06.2015 tarihli kira kontratı uyarınca sanığın kullanımında olduğunun görülmesi karşısında, gerek 21.03.2015 tarihli tespitte ayrıntıları belirtilen ve dosya içerisinde fotoğrafları bulunan gerekse Mahkemesince 04.12.2015 tarihinde icra olunan keşif kapsamında hazırlanan teknik bilirkişi raporunda fotoğraflarına yer verilen iddianame konusu yapılara ilişkin olarak, suç tarihi itibarı ile sanığa kullanım ve/veya tadilat bakımından verilen bir

izin olup olmadığı, bu yönde izin bulunması durumunda yapıların suç tarihindeki durumlarının mevcut izne uygun olup olmadığı ile bina vasfında olup olmadıkları da belirlendikten sonra sanığın eyleminin 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 15/5. maddesi yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 184. maddesi kapsamında kalıp kalmayacakları belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, suçtan zarar gören vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün , 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 15.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/12701, K. 2025/10307, T. 15.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-12701-e-2025-10307-k-af4385eeda31