Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2020/84 E. 2023/10572 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2020/84
Karar No
2023/10572
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/66 E., 2015/700 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, araçlar hakkındaki müsadere taleplerinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli ve 2015/66 Esas, 2015/700 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları gereği neticeten 4 yıl 6 ... hapis ve 79.980,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, numune olarak alınan sigaraların imhasına, araçlar hakkındaki müsadere talebinin reddine, karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz sebebi, araçlar hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiği sebebi ile sınırlıdır. 2.Sanıklar müdafiinin temyiz sebebi, süre tutum talebine ilişkindir. Sanıklar müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak gerekçeli temyiz beyanlarını sunmadığı anlaşılmıştır. III.OLAY VE OLGULAR 1.Olay tarihinde sanık ...'ın evine ... plakalı araçla kaçak sigara getirileceği yönündeki ihbar üzerine plakası verilen aracın yapılan takibi sonucunda sanık ... tarafından kullanılan bu aracın sanık ...'ın evine uğradığı ve buraya saman çuvalları indirildiğinin görüldüğü, aracın sanık ...'ın evine 200 metre uzaklıkta dönüş yolundayken durdurulduğu, araçta kaçak sigara bulunamadığı ancak sanık ...'ın ikamet ettiği evde Cumhuriyet savcısından alınan arama kararına istinaden gerçekleştirilen aramada değişik markalarda toplam 33.490 paket kaçak sigara ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır. 2.Sanık ... tüm aşamalarda atılı suçu ikrar etmiştir. Sanık ... ise tüm aşamalarda atılı suçlamayı inkar etmiştir. 3.Ele geçen kaçak sigaralara yönelik alınan Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit Varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "fahiş değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır. IV.GEREKÇE Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli ve 2015/66 Esas, 2015/700 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sanıklardan ticari miktar ve mahiyette kaçak sigara ele geçtiği dikkate alındığında sanıkların suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkûmiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak; Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir. 2.24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır. 3.Dava konusu gümrük kaçağı sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin numune alınan sigaraların imhasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 4.İddianamede müsaderesi talep edilmeyen suçta kullanılan araçlar hakkında talep dışına çıkılarak müsadere taleplerinin reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. V.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli ve 2015/66 Esas, 2015/700 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2020/84, K. 2023/10572, T. 30.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2020-84-e-2023-10572-k-5596efeb8e88