Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2013/3382 E. 2013/17412 K.

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın 5846 sayılı Kanun'un 89/9- 1-a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3, 62 ve 52/4. maddeleri uyarınca 3.655,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair BAKIRKÖY 3.Çocuk Mahkemesinin 03/07/2008 tarihli ve 2008/83 esas, 2008/920 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.01.2013 gün ve 6642 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2013 gün ve KYB. 2013-37137 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre; 1.01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 12/b maddesinde, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun bütün ek ve değişiklikleri ile birlikte yürürlükten kaldırılmış olduğunun belirtilmesi karşısında, 5846 sayılı Kanun'un 5101 sayılı Kanun'la değişik 81/9-1-a maddesinde öngörülen 5.000 yeni Türk lirası adlî para cezasının, 765 sayılı Kanun'un ek 2. maddesi gereğince artırılamayacağı, 5252 sayılı Kanun'un "Diğer kanunlardaki para cezalarının artırılması ve usulü" başlıklı 4. maddesinin de 31/12/2002 tarihine kadar yürürlüğe giren kanunlarda yer alan para cezalarındaki artışı düzenlediği, 5846 sayılı Kanun'u değiştiren 5101 sayılı Kanun'un ise 12/03/2004 tarihinde yürürlüğe girmesi sebebiyle olayda uygulama yerinin bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/9-1-a maddesi uyarınca 6.580 yeni Türk lirası temel adlî para cezasına hükmedilip, bu miktar üzerinden indirim maddelerinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayininde, 2.5728 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının gerekip gerekmediği hususunun tartışılmamasında, 3-Suça sürüklenen çocuğun savunması alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğinin 1 nolu neden yönünden incelenmesi neticesinde; Mahkemece hüküm kurulurken para cezasının belirlenmesinde takdir hakkı kullanılarak cezada arttırım yapılmış olup, Kararda 765 sayılı TCK.nun ek 2.maddesi ile 5252 sayılı yasanın uygulandığına dair bir gerekçe gösterilmediğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 1 no'lu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 2-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği 2 nolu neden yönünden incelendiğinde; 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere kanun yararına bozmaya konu olabilecek yasaya aykırılık halleri uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarıdır. Buna göre, maddi ceza yasaları ile yargılama yasası kurallarına aykırılık hallerinde bu yola başvurulması mümkün olmakla birlikte hakimin, takdir, tercih ve değerlendirmesine ilişkin sorunlar bakımından anılan yola gitme olanaksızdır. Mahkeme tarafından delil takdiri yapılarak verilen karar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin 2 no'lu neden yönünden REDDİNE, 3-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği 3 nolu neden yönünden incelendiğinde; Sanığın Bakırköy 5.Çocuk Mahkemesi tarafından 18.09.2007 tarihinde savunmasının alındığı, bu mahkemenin de atılı suçtan yargılama ve hüküm vermeye görevli olduğu nazara alınarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin 3 no'lu neden yönünden REDDİNE, 02.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.