Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2012/31614 E. 2013/9866 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik Ve Kaçakçılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2012/31614
Karar No
2013/9866
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik Ve Kaçakçılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve kaçakçılık HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere ve iade Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I- Müdahil vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede; Hükmü temyiz eden müdahil vekilinin hakim tarafından görülerek havale edilen 25.05.2010 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden vazgeçtiği anlaşıldığından bu yönden inceleme yapılmasına yer olmadığına, II- Sanık müdafiinin temyiz talebine gelince; Hükmolunan cezanın nevi ve miktarı ile yasal süresinden sonra talepte bulunulmasına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede; Kaçakçılık suçu yönünden sanığın mahkumiyetine karar verilirken TCK 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları, mahkumiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözönüne alınacağından bozma sebebi yapılmamıştır. Sanık müdafii, sanığın kamu zararını ödemeye hazır olduğunu beyan etmiş ise de; mahkemece sanığın bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş olması karşısında 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde belirtilen sübjektif koşulun gerçekleşmediği anlaşıldığından bu husus sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2012/31614, K. 2013/9866, T. 30.04.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2012-31614-e-2013-9866-k-e09d989373ae