Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2012/3012 E. 2012/7986 K.

Marka hakkına tecavüz suçundan sanık ...'ın, anılan Kanunun 61/A, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1-a-b-c-d. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine dair, İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 17/03/2011 tarihli ve 2010/70 esas, 2011/123 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28.10.2011 gün ve 55864 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2012 gün ve KYB. 2011-375639 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53/4. maddesinde yer alan "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, aynı Kanun'un 53/1-a-b-c-d. maddesinde sayılan haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53/4. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle aynı kanunun 53/1. fıkra hükmünün uygulanamayacağı gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 17.03.2011 gün ve 2010/70-2011/123 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedeni doğrultusunda TCK.nın 53. maddesine ilişkin hak mahrumiyetine dair fıkranın hükümden çıkarılmasına, diğer bölümlerinin aynen korunmasına,16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.