Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2008/16304 E. 2011/17768 K.

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa aykırılık suçundan sanık ...'nun, anılan Kanunun 3/3, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62, 50/1-a, 52/2.maddeleri gereğince 6.000 yeni Türk lirası ve 2.000 yeni Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair, Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2008 tarihli ve 2005/457 esas, 2008/90 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08.09.2008 gün ve 46495 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2008 gün ve KYB. 2008-199263 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanun1arına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik yapı1masına Dair Kanunun 562.maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununu 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekip gerekmediği hususunun tartışılmamasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere kanun yararına bozmaya konu olabilecek yasaya aykırılık halleri uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarıdır. Buna göre, maddi ceza yasaları ile yargılama yasası kurallarına aykırılık hallerinde bu yola başvurulması mümkün olmakla birlikte hakimin takdir, tercih ve değerlendirmesine ilişkin sorunlar bakımından anılan yola gitme olanaksızdır. Mahkemenin takdir hakkını kullanması olanaklı kararı aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 25.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.