Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2008/1277 E. 2011/16472 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2008/1277
Karar No
2011/16472
Karar Tarihi

2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakında Kanun'a aykırı davranmak suçundan sanık ...'nın, anılan Kanun'un 23/4-son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62.maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, anılan Kanun'un 231/8.maddesi uyarınca 5 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 231/b-b maddesi gereğince 8 ay süreyle bir kamu kurumunda ücret karşılığında çalıştırılmasına dair, ÖDEMİŞ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2007 tarihli ve 2007/46-554 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.12.2007 gün ve 65399 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2008 gün ve KYB.2008-2566 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Sanığın üzerine atılı olan eylemin şikâyete tâbi bulunmaması karşısında, 5271 sayılı Kanunu'un 231/14.maddesindeki "Bu maddenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümleri, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlarla ilgili olarak uygulanabilir." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna, Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12.05.2011/1 gün ve sayılı kararına göre, inceleme görevi Yargıtay Yüksek 10.Ceza Dairesine ait bulunduğundan, dosyanın anılan daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2008/1277, K. 2011/16472, T. 28.09.2011, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2008-1277-e-2011-16472-k-b83fd451dfe3