Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2023/2100 E. 2023/2375 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/2100
Karar No
2023/2375
Karar Tarihi

... MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : 30.06.2022 SAYISI : 1999/244 E., 2001/154 K. ... HÜKÜM/KARAR : Red Dava yüklenicinin temliki nedenine dayanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece 14.03.2001 tarihli karar ile davalı ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, 30.06.2022 tarihli ek karar ile davacının feragat dilekçesi vermesi üzerine, HMK 310. ve 311. Md gereği davacının davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. 30.11.2022 tarihli hakim notu ile davacı vekilinin feragat yetkisi içerir vekaletname ibraz dilekçesi üzerine “her ne kadar mahkememizin 30.06.2022 tarihli ek kararı ile davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmişse de daha önce hükmün ve tavzih işleminin kesinleştirildiği anlaşılmakla mezkur şerhin kaldırılması amacıyla Tapu Müdürlüğünü müzekkere yazılması mümkün olmadığından talebin temyiz yolu açık olmak üzere reddine” şeklinde şerh düşülmüştür. Dahili davalı ...’nın 13.12.2022 tarihli ek karar kesinleşme talebi dilekçesi ve 25.01.2023 tarihli talep dilekçesi ile tebligat usulsüzlüğü hakkında beyanlar ve kesinleşme şerhi düzenlenmesi hususunda talepte bulunduğu, mahkemece bu dilekçenin temyiz dilekçesi kabul edilerek temyiz harcının tamamlatıldığı, bunun üzerine dahili davalı ...’nın 07.02.2023 tarihinde temyiz dilekçesi adı altında bir dilekçe sunduğu anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun, temyiz edilebilen kararları düzenleyen 361.maddesi “(1) Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. (2) Davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla temyiz yoluna başvurabilir.” Hükmünü içermekte olup, 6100 Sayılı HMK geçici 3. Madde 1. Fıkrasına göre; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. Fıkrasına göre; Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. HUMK.nun 427/1 maddesi hükmünce, “mahkemelerden verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince ancak mahkemelerce verilen nihai kararların temyizi mümkün olup, mahkemenin talep üzerine şerh şeklinde yazdığı 30.11.2022 tarihli yazısının temyizi kabil bir karar olmaması nedeniyle dahili davalı ...’nın talebinin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenden dahili davalı ...’nın temyiz talebinin REDDİNE, kesin olarak, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2023/2100, K. 2023/2375, T. 14.06.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-hukuk-dairesi-2023-2100-e-2023-2375-k-63d3ef601f41