Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2022/1196 E. 2023/1936 K.

... MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/570 E., 2021/1545 K. ... HÜKÜM/KARAR : Esas hakkında yeniden hüküm ile davanın reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) SAYISI : 2015/858 E., 2018/278 K. Taraflar arasında kooperatif yönetim kurulu kararı ile yapılan işlemlerin batıl olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesis ile davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kooperatif genel kurul kararı olmaksızın yönetim kurulunca verilen muvafakatnameye istinaden zemin katta mesken olarak gözüken yerlere tadilat ruhsatı alınarak ve muvafakat verilerek işyeri haline getirildiğini, yönetim kurulu kararının mutlak butlanla batıl olduğunu, ayrıca genel kurul kararı olsa dahi alınan kararın diğer ortaklar aleyhine olduğunu ileri sürerek yönetim kurulu kararı ile yapılan işlem batıl olup yokluğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kooperatife ait olmayan yapılmış ve tapusu devredilmiş dairelerin iş yerine çevrilmesi hususunda muvafakatname verildiğini, kooperatifi ilgilendiren dairelerle ilgili olmadığını, ilgili dairelerin iş yerine çevrilmesinin 2005 yılında olduğunu, on yılı aşkın süredir işyeri olarak kullanılan taşınmazlara ilişkin dava açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Kooperatifler Kanununun 42 nci maddesinde yapı kooperatiflerinde kooperatifin ortak sayısı ile yapılacak konut veya iş yeri sayısını tespit etmenin genel kurulun yetkileri arasında sayıldığı, bu yetkilerin devir ve terk edilemeyeceği, kooperatif tarafından herhangi bir genel kurulda karar alındığına ilişkin iddia da ileri sürülmediği, kooperatifçe işleme muvafakat verilmesinin Kooperatifler Kanununun 23 ncü maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesine de aykırılık teşkil edeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; muvafakatnamenin 2005 yılında imza altına alındığını, kooperatifleri ile üyeleri arasındaki davalarda zaman aşımı süresinin beş yıl olduğundan zaman aşımı nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, iş yerine çevrilen dava konusu bağımsız bölümlerin arsa sahibine isabet ettiğini, kooperatife ait bağımsız bölümlerde yapılan bir cins değişikliği bulunmadığını, arsa sahibine isabet eden kısımlar üzerinde cins değişikliği yapıldığını, kooperatife ait bağımsız bölümler üzerinde bir değişiklik ve artış bulunmadığını, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini, yönetim kurulunun ortaklıktan çıkarma (ihraç) kararları dışındaki kararları aleyhine kural olarak iptal davası açılamayacağını, yönetim kurulu kararlarının icra edilmesi sonucu bir ortağın kişisel olarak doğrudan doğruya zarar görmesi, ortaya konulan eylemin ortağın hukukunu ilgilendirmesi gerektiğini, dava tarihinden sonra çıkan Yasa gereğince alınmış olan yapı kayıt belgesi gereğince de dava konusu yerlerin ticari işyeri olarak tescillendiğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tapu kayıtları ve arsa malikleri ile davalı kooperatif arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözlemesinin incelenmesinde; kooperatif ortaklarına ait olmayan bu meskenlerin maliklerinin talebi üzerine yönetim kurulunun muvafakatı ile yetkili birimlerden alınan, yapı kullanma izni ve tadilat ruhsatlarına göre işyerlerine dönüştürüldüğü anlaşılmakla kooperatif ortakları arasındaki eşitlik ilkesine aykırılığın söz konusu olmadığı, davacı tarafın eşitlik ilkesine aykırılık talebini somutlaştırmadığı, yetkili birimlerden alınan izin ve ruhsata göre meskenler dükkana dönüştürülmüş olduğundan ruhsata aykırılık durumunun da bulunmadığı, davacı tarafça bu yönde iddiada bulunulmadığı gibi zararının ne olduğu veya olabileceğinin de açıklanmadığı, salt genel kurulu kararı olmadan yönetim kurulunun muvafakat veremeyeceği nedenine dayanılarak alınan yönetim kurulu kararı ile yapılan işlemlerin 10 yıl sonra batıl olduğunun ileri sürülmesinin dürüstlük ve iyi niyet kuralıyla bağdaşmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı taraf temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı temyiz dilekçesinde özetle; Kooperatifler Kanununun 42 nci maddesi gereğince yönetim kurulu kararının batıl olduğunu, yönetim kurulunun dava konusu işlemle ilgili muvafakatname düzenleme yetkisi olmadığından kararın mutlak butlanla batıl olduğunu, yokluğun tespitinin hak düşürücü süre ve zaman aşımı olmadan her zaman istenebileceğinden davacının 10 yıl sonra da açılabileceğini, bu karar doğrultusunda tesis edilen işlemlerin aleyhine maddi ve manevi olarak çok fazla zarar verdiğini, zararı ispat etme zorunluluğunun da bulunmadığını, yetkisiz kurulun verdiği yok olan bir karar üzerine yapılan işlemlerin de iptali gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı kooperatif yönetim kurulu kararı ile iş yerine dönüştürülen dairelerle ilgili yapılan işlemlerin yoklukla malul olduğunun tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 23 ve 42 nci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri. 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.