Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2026/1437 E. 2026/3510 K. – Nitelikli Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Eski hale getirme talebinin ve temyiz isteğinin reddi ile ek kararın onanması

Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2016 tarihli, 2015/344 Esas, 2016/309 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-d-h, 38/3, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kurulan hükmün sanık ve özel müdafiisinin yüzüne karşı tefhim edildiği, hükme yönelik sanığın özel müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf talebinde bulunması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 19.07.2017 tarihli ve 2017/910 Esas, 2017/1549 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, söz konusu istinaf kararının ise sanığın özel müdafiisi yerine görevi sona ... zorunlu müdafiisine sehven tebliğe çıkarıldığı ve ilgilisi tarafından da kabul edilmeyerek iade edildiği, ayrıca sanık ve özel müdafiisine ise tebliğe çıkarılmadığı; belirlenerek yapılan incelemede,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli ve 2023/11- 49 Esas, 2023/277 Karar sayılı kararında "... kural olarak müdafii ile takip edilen işlerde kanun yollarına başvuruda bulunmak müdafiinin görevi kapsamında olduğu tartışmasız ise de; sadece müdafie tebliğ veya tefhim edilen hükümlere karşı süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan hukuki sonuçlardan, kendisine yapılan tebligata kadar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinden haberdar olmayan sanığın Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 40/2 nci maddesi gereğince kusursuz sayılacağı, müdafinin süresi içinde temyiz yoluna başvurmaması nedeniyle hak kaybına uğraması, hak arama hürriyeti ve adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma hakkı ile bağdaşmayacağı da dikkate alındığında; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince verilen 27.12.2021 tarihli ve 244-1662 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının, kamu davasının asli bir süjesi ve tarafı, diğer bir anlatımla cezanın sorumlusu olan sanığa, ayrıca tebliğ edilmesi gerektiğinin.." şeklinde ve,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.11.2023 tarihli ve 2023/3-242 Esas, 2023/610 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere; "...ilgililerin mahkemeye erişim haklarının kısıtlanmaması ve hak kaybı ile sonuçlanabilecek durumların önlenmesi bakımından hükmün hangi nedenlerden dolayı bozulması istendiğinin temyiz dilekçesinde belirtilmesi gerektiğine ve bu nedenlerin belirtilmemesi durumunda temyiz talebinin sebep yokluğundan reddedileceğinden dolayı hükmün kesinleşeceğine dair ihtarata kararlarda ayrıca ve açıkça yer verilmelidir..." şeklinde, yer alan kabuller doğrultusunda;

1- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 19.07.2017 tarihli ve 2017/910 Esas, 2017/1549 Karar sayılı kararının usulüne uygun olarak "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını da içerir şekilde sanık ... ve müdafiisine (Sanığın Ceza infaz kurumunda olması halinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263 üncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi,

2- Sanık müdafii tarafından sunulan eski hale getirme dilekçesinde de aynı usul izlenerek sanığa tebliğ edilerek söz konusu talebi kabul edip etmediğinin sorulması, kabul ettiğine ilişkin beyanda bulunmadığı taktirde eski hale getirme talebinin reddolunacağının ihtar edilmesi,

3- Sanık ve müdafiisine yapılacak tebligatlara ilişkin tebliğ belgeleri ile sanık ve müdafiisi tarafından sunulması halinde temyiz dilekçeleri de eklenmek suretiyle ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.