Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/683 E. 2025/9958 K. – Silahla Tehdit

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2022/1790 E., 2023/1932 K. SUÇ: Silahla tehdit HÜKÜM: Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Olay günü saat 00.30 sıralarında, mağdurun, sanığın ikametinin önünde alkollü bir şekilde bağıra çağıra ve gelişi güzel küfür etmesi üzerine sanığın mağduru uyardığı, bunun üzerine mağdurun üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartarak sanığa doğru savurduğu, sanığın bıçağı tutmaya çalıştığı, mağdurun hamle yapıp bıçağı geri çektiği ve sanığın ilk olarak elinden yaralandığı, ardından mağdurun bu bıçağı sanığın sol bacağının en üst kısmına ve sağ diz kapağına doğru vurduğu ve dosyada mevcut doktor ve adli tıp raporlarından da anlaşılacağı üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaraladığı, sanığın mağduru iterek ondan uzaklaştığı ve ikametine girerek evinde bulunan kardeşi adına silah taşıma ruhsatlı, adli emanetin 2021/5668 sırasında kayıtlı tabancayı alarak aşağıya indiği ve mağdurun uzaklaşması amacıyla havaya doğru 3-4 el ateş ettiği, bunun üzerine mağdurun olay yerinden kaçarak uzaklaştığı olayda, ikametinin içerisine giren sanığın dışarı çıkmadan kolluk görevlilerini arayarak olayı sonlandırma imkanı bulunmasına rağmen silahla dışarı çıkarak orantılı olamayacak şekilde havaya ateş ettiği anlaşıldığından, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 12.10.2023 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 20.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.