Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9163 E. 2024/10707 K. – Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/508 E., 2019/631 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemi ret Sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu, ayrıca Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 232 nci maddesini altıncı fıkrası, 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 310 uncu maddesine göre; kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi ve karar tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, 1412 sayılı Kanun'un 263 üncü maddesi gereğince tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğinin belirtilmemesi karşısında, sanığın temyiz istemi kabul edilerek yapılan incelemede, Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Mağdurun beyanı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı içeriğinden, sanığın mağdurdan para istediği, parayı vermemesi üzerine mağdura vurduğu, ardından da mağduru kovalayıp, av tüfeği ile iş yerine ateşe ettiğinin ileri sürülmesi karşısında, sanığın eyleminin sübutu halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde kurulan hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenle, Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2019 tarihli ve 2019/508 Esas, 2019/631 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.