Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/8376 E. 2024/9466 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/8376
Karar No
2024/9466
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/743 E., 2016/107 K. ŞİKÂYETÇİ : Christine (Duygu) Yalçınkaya SUÇLAR : Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Şikâyetçinin temyiz isteğinin, sanık hakkında hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan düşme hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanığın, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I- Şikâyetçi Duygu Yalçınkaya'nın Temyiz İsteminin İncelemesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün, şikâyetçi vekilinin yüzüne karşı 25.02.2016 tarihinde açıklanmasına rağmen şikâyetçinin, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra 24.09.2018 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, şikâyetçi Christine (Duygu) Yalçınkaya'nın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, II. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün İncelemesinde; Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümlesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 25.02.2016 gününden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz isteği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle ve değişik gerekçe ile Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223/8 maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 23.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/8376, K. 2024/9466, T. 23.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-8376-e-2024-9466-k-651d6f7d2777