Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/5086 E. 2023/15324 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/310 E., 2016/268 K. SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyizinin yalnızca tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2014/310 Esas, 2016/286 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Sanığın tehdit ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmiş olmasının hatalı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, katılanın arazisindeki ağaçları kesmek ve hayvan otlatmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği, katılanın karşı çıkması üzerine ise tüfek doğrultmak suretiyle tehdit suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılanın ifadesi, sanık savunması ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair somut delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararları verilmiştir. IV. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2014/310 Esas, 2016/286 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 18.12.2023 tarihinde karar verildi.