Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/20717 E. 2025/9428 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2016/134 E., 2016/480 K. SUÇLAR: Tehdit HÜKÜMLER: Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-c, maddelerine uyan tehdit suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, 5237 sayılı Kanun’un 67. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem 09.03.2016 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz isteği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle, Tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 05.11.2025 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.