Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/14815 E. 2025/5623 K. – Silahla Tehdit

Konu: Silahla Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/14815
Karar No
2025/5623
Karar Tarihi
Konu
Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3728 E., 2019/4183 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde, anılan sebeplerle yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkındaki sonuç ceza miktarı ile ilgili kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmesi gerekirken İlk derece mahkemesinin hükmüne karşı sadece sanık tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuş olmakla, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereği yeniden verilecek hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sanığa verilen cezanın 5 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 18.12.2019 tarihli hükmünün BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Bölge Adliye Mahkemesince belirlenen hüküm fıkrasından; "İlk derece mahkemesinin hükmüne karşı sadece sanık tarafından sanık lehine istinaf yasa yoluna başvurulmuş olmakla, CMK'nun 283. maddesi gereği yeniden verilecek hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sanığa verilen cezanın 5 ay hapis cezası üzerinden infazına" bendinin çıkarılması ve hüküm fıkrasına "İlk derece mahkemesinin hükmüne karşı sadece sanık tarafından sanık lehine istinaf yasa yoluna başvurulmuş olmakla, 5271 sayılı Kanun’un 283. maddesi gereği yeniden verilecek hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,22.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/14815, K. 2025/5623, T. 22.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-14815-e-2025-5623-k-6520e044bff9